Van links naar rechts Stefan Machielse (deskundige Infectiepreventie Bravis), Marco van Popering (VP Medicals) en Mark Sijstermans (teamleider logistiek Bravis) met een van de veilige schorten voor het Bravis ziekenhuis in Roosendaal. (foto: Willem de Volder)

02:34
29-06-2020

Duurzame schorten voor Bravis: economisch en milieutechnisch interessant

‘Moeten we niet terug naar de vroegere barakschorten. Re-usable en niet afhankelijk van krapte.’ Het speelde tijdens de coronacrisis door het hoofd van Mark Sijstermans, teamleider logistiek in het Bravis ziekenhuis Roosendaal en Bergen op Zoom. De gedachte kreeg een creatieve wending met als resultaat schorten met een duurzaam karakter. Zowel economisch als milieutechnisch een interessante oplossing.

De innovatieve rol berustte niet alleen bij Sijstermans. Hij hield vanzelfsprekend ruggenspraak met Stefan Machielse (deskundige Infectiepreventie Bravis) en deed voor de textiele oplossing een beroep op Marco van Popering (VP Medicals). “Het was van dag tot dag overleven met de wegwerpschorten. Maar ook over andere veiligheidsmiddelen zoals mondkapjes en handschoenen was er dagelijks overleg met de afdeling Inkoop”, kijkt Sijstermans begin juni terug. Met de veiligheid voor het personeel als prioriteit moest er vooral voor de schorten een structurele oplossing komen. Want, signaleerden Sijstermans en Machielse, “er heerste mede door de diversiteit en de onduidelijkheid over het materiaal een onveilig gevoel onder het personeel wat leidde tot onrust”.

Terwijl er door de toename van de corona-patiënten werd opgeschaald op de IC’s in het Bravis ziekenhuis in Roosendaal en Bergen op Zoom, vond er een brainstormsessie plaats, waarbij alle betrokkenen, op gepaste afstand, aanschoven. ‘Spat- en waterdicht en uiteraard comfortabel’, moesten de kwaliteiten zijn van de schorten. De oplossing ‘douchegordijnstof’ werd afgeschoten. “Niet de gewenste kwaliteit. Je wilt toch niet meemaken dat bij het omdraaien van een patiënt de mouwen onder hem of haar achterblijven en je zelf onbeschermd staat. Bovendien kan die stof niet boven de 30 graden worden gewassen. Om het coronavirus te doden moet je minimaal op 65 graden wassen”, legt Machielse uit. Tegen de achtergrond van de schorten doemde ook nog een ander probleem op: de Wiva-vaten, voor ziekenhuisafval. Ze waren in ons land schaars door het noodzakelijke overmatige gebruik voor disposable kleding.

Het spoor voor de juiste stof leidde naar textiel-/modeman Van Popering. “Ik had capaciteit over en stortte me in het begin van de coronacrisis op de productie van mondkapjes. Al snel in het gesprek met Sijstermans viel de toepassing van stof die wordt gebruikt voor tijken van bedden. Een stof die lijkt op Gore Tex, spatdicht en waterafstotend. “Normaal is daar wel aan te komen, maar de grenzen zijn dicht.” Het leek een teleurstelling maar Van Popering bleek ook de nodige creativiteit in huis te hebben en klopte bij stofleverancier Ten Cate aan. “Een product goed voor waterkolom 6 en dat terwijl kolom 3 al voldoende is voor de toepassing op de IC’s”, klinkt het veiligheidstechnisch uit de mond van Van Popering.

Machielse nam de proefexemplaren onder zijn hoede en testte ze uitgebreid. “We hebben ze lange tijd onder waterdruk gezet met een verrassend goed resultaat. De combinatie katoen/polyester bleek ook comfortabel door het reguleren van vocht.” De goedkeuring door de afdeling Hygiëne & Infectiepreventie van het Bravis ziekenhuis bleef dan ook niet uit. Machielse spreekt over een WIP-normering, een die refereert aan de NEN-normering. “De tijd om op een NEN-normering te wachten, hebben we niet. We zitten in tijden van ‘oorlog’ en dat betekent à la minute handelen. Wat niet wegneemt dat de schorten in alle opzichten veilig moeten zijn. Ze voldoen ruim aan de minimale eisen van LCI/RIVM.”

Van Popering moest in de aanloop van de productie overigens nog wel op zoek naar een authentieke snijzaal. Hij vond een ‘snijder’ van 77 jaar. “Hij had nog een tafel van 9 meter staan. Het eerste wat hij zei was ‘die bies is niet goed ingetekend’, waarmee hij meteen een brevet van vakmanschap afgaf’.” Na zo’n vier weken leverde Van Popering zo’n vierduizend stuks af bij het Bravis ziekenhuis. Inmiddels leent de tijd zich, na het teruglopen van het aantal coronapatiënten op de IC’s, voor het fine-tunen van de mantels met onder meer manchetstof.

Sijstermans berekende dat er op hoogtijdagen duizend jassen per dag nodig waren. “Voordat ze behandeld (lees aangeraakt, red) kunnen worden (wassen op 60 graden), moeten ze vijf dagen rusten”, duidt Machielse op het elimineren van het virus. Ook voor die case werd een oplossing gevonden in de vorm van oplosbare waszakken. Die gaan met de was de wasmachine in en lossen na tien minuten op. “Logistieke winst”, belicht Sijstermans zijn professie. Van Popering tikt de duurzaamheid van de schorten nog even aan: “Goed voor minimaal 75 wasbeurten. Ze zijn allemaal digitaal gechipt zodat ook daarop controle is.” Zonder in berekeningen te belanden, wil Sijstermans nog wat kwijt over de economische en milieutechnische aspecten: “Een disposable schort kost al gauw zo’n 4 tot 5 euro. Koppel daaraan afvalkosten en verbrandingskosten en het mag duidelijk zijn dat we in alle opzichten een verantwoorde keuze hebben gemaakt.”

Abonneer u op onze nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen rondom bouw in de zorg.

Lees ons « Privacy statement » voor nadere informatie.

FEITEN EN CIJFERS

Albert Schweitzer Ziekenhuis | ‘Ook vanuit de reguliere zorg interesse in isolatieschorten’

De nood aan beschermingsmiddelen op alle Covid-afdelingen en de SEH vroeg in coronatijd om snel handelen. Binnen een dag was er in het Albert Schweitzer ziekenhuis akkoord voor de aanschaf van herbruikbare isolatieschorten van VP Medicals. Anja Vroon (Inkoop) gaat samen met collega Nelleke Visser (Infectiepreventie) niet alleen dieper in op het gelopen traject. Ook het draagcomfort, het financiële voordeel en de milieuwinst worden belicht. “Een e-mail van het Bravis Ziekenhuis en een artikel in de krant, dat Deni Kraus onze Bedrijfsleider medische zorgondersteuning oppikte, maakten de weg vrij naar de komst van een sample van de herbruikbare isolatieschorten”, kijkt Vroon terug. Vanzelfsprekend stond snelheid van handelen de zorgvuldigheid niet in de weg. Visser: “We hebben de kwaliteit van het materiaal en de spatbestendigheid kritisch onder de loep genomen. Ook was er overleg met de collega’s van het Bravis Ziekenhuis in Roosendaal.” Deni Kraus, die mandaat had van de Raad van Bestuur voor het nemen van beslissingen in coronatijd, zette snel het licht op groen voor de aanschaf van vierduizend groene isolatieschorten. Vroon geeft aan dat de schorten misschien zwaar ogen maar uiterst comfortabel zijn in dagelijks gebruik. Vooralsnog worden de isolatieschorten ingezet op alle Covid-afdelingen en de SEH maar Vroon proefde al interesse vanuit de reguliere zorg. “Zowel van verpleegkundigen als artsen.” Het lijkt Vroon en Visser een prima idee om de isolatieschorten breder in te zetten. Vroon: “De kwaliteit is beter dan die van de disposables. Betere bescherming en vergeet niet ook minder afval dus duurzaam.” Visser vult aan dat de isolatieschorten binnen 24 uur terug zijn van de regionale wasserette. Snel weer inzetbaar dus.” Het Albert Schweitzer ziekenhuis is gevestigd in Dordrecht, Sliedrecht en Zwijndrecht.

Bouwen aan de Zorg partners